Terugroepclausule (product recall) voorbeeld artikel

    Bijgewerkt: 2 augustus 2026

    Let op: deze voorbeeldclausules zijn bedoeld als startpunt, niet als juridisch advies. Pas de tekst altijd aan op uw specifieke situatie en laat belangrijke contracten controleren door een jurist.

    Clausuletekst

    Artikel [X] – Terugroeping van producten

    [X].1 Definitie
    Onder een Terugroepactie wordt in dit artikel verstaan: iedere maatregel die erop is gericht reeds geleverde producten uit de markt, uit het distributiekanaal of bij eindgebruikers terug te halen, dan wel eindgebruikers te waarschuwen voor een gebrek of risico, ongeacht of die maatregel vrijwillig wordt genomen of door een toezichthouder wordt opgelegd.

    [X].2 Meldplicht
    Leverancier stelt Afnemer onverwijld, en in ieder geval binnen [aantal, bijv. 24] uur, schriftelijk op de hoogte zodra Leverancier weet of redelijkerwijs moet vermoeden dat een geleverd product een gebrek vertoont dat aanleiding kan geven tot een Terugroepactie. Afnemer informeert Leverancier binnen dezelfde termijn over klachten, meldingen of signalen die op een dergelijk gebrek kunnen wijzen.

    [X].3 Regie en besluitvorming
    Partijen treden na een melding als bedoeld in lid 2 onverwijld in overleg over de te nemen maatregelen. Het besluit tot een Terugroepactie wordt genomen door [Leverancier / Afnemer / Partijen gezamenlijk]. Indien een toezichthouder een maatregel oplegt, of indien uitstel naar het oordeel van een Partij een onaanvaardbaar veiligheidsrisico oplevert, mag die Partij zonder voorafgaand overleg handelen en stelt zij de andere Partij daarvan direct op de hoogte.

    [X].4 Medewerking
    Partijen verlenen elkaar alle redelijkerwijs te verlangen medewerking bij een Terugroepactie. Deze medewerking omvat in ieder geval het beschikbaar stellen van partij-, batch- en traceergegevens, afnemersgegevens voor zover de toepasselijke privacywetgeving dat toelaat, en het aanwijzen van een contactpersoon die gedurende de Terugroepactie bereikbaar is.

    [X].5 Traceerbaarheid
    Leverancier houdt gedurende [aantal, bijv. 5] jaar na levering een administratie bij waarmee elk geleverd product tot op batch- of serienummerniveau te herleiden is naar productiedatum, grondstofherkomst en afleveradres. Leverancier stelt deze administratie op eerste verzoek binnen [aantal, bijv. 48] uur aan Afnemer ter beschikking.

    [X].6 Kosten
    De kosten van een Terugroepactie komen voor rekening van de Partij aan wie het gebrek is toe te rekenen. Onder deze kosten vallen in ieder geval: de kosten van opsporing, terugname, transport, opslag en vernietiging van de betrokken producten, de kosten van externe communicatie en van meldingen aan toezichthouders, en de kosten van vervanging of creditering jegens afnemers. Indien het gebrek aan beide Partijen is toe te rekenen, dragen Partijen de kosten naar rato van ieders aandeel in het ontstaan van het gebrek.

    [X].7 Verzekering
    Leverancier beschikt gedurende de looptijd van deze overeenkomst over een productaansprakelijkheidsverzekering met een dekking voor terugroepkosten van ten minste EUR [bedrag] per gebeurtenis en EUR [bedrag] per verzekeringsjaar. Leverancier overlegt op eerste verzoek een geldig verzekeringsbewijs.

    [X].8 Communicatie
    Geen van Partijen doet mededelingen aan de pers of aan eindgebruikers over een Terugroepactie zonder voorafgaande afstemming met de andere Partij, tenzij een wettelijke verplichting of een aanwijzing van een toezichthouder daartoe noopt.

    [X].9 Voortduring
    De verplichtingen uit dit artikel blijven na het einde van deze overeenkomst van kracht gedurende [aantal, bijv. 5] jaar, te rekenen vanaf de laatste levering.

    Wat betekent deze clausule?

    Een terugroepclausule regelt wat er gebeurt als een geleverd product na aflevering onveilig of gebrekkig blijkt. Zonder zo'n bepaling valt de discussie terug op het algemene aansprakelijkheidsrecht, en dat beantwoordt de vragen die op dat moment urgent zijn niet: wie beslist over een recall, wie belt de afnemers, en wie betaalt de rekening. Die drie vragen zijn precies waar dit artikel over gaat.

    Belangrijk is het onderscheid tussen aansprakelijkheid en regie. Op grond van artikel 6:185 BW is de producent risicoaansprakelijk voor schade door een gebrekkig product, en die wettelijke productaansprakelijkheid kan niet contractueel worden uitgesloten jegens consumenten. Wat partijen onderling wel kunnen regelen, is de operationele gang van zaken en de verdeling van de terugroepkosten. Die kosten staan los van de schadevergoeding aan gedupeerden en lopen bij een fysiek distributiekanaal snel op, omdat opsporing, transport en vernietiging per teruggehaalde eenheid geld kosten.

    Lid 5 is in de praktijk de bepaling die het verschil maakt. Een recall is alleen beheersbaar als de betrokken partij binnen enkele uren kan aanwijzen welke batches waar terecht zijn gekomen. Ontbreekt die traceerbaarheid, dan moet de hele voorraad terug in plaats van de aangetaste partij, en vermenigvuldigen de kosten zich. Loio (2026) stelt vast dat 71% van de contracten nooit wordt gemonitord op afwijkingen. Een traceerverplichting die niemand periodiek toetst, is bij de eerste echte recall net zo veel waard als geen traceerverplichting.

    Wanneer gebruik je deze clausule?

    Neem een terugroepclausule op in elk contract waarin fysieke producten worden geleverd die uiteindelijk bij consumenten of patienten terechtkomen: levensmiddelen, voedingssupplementen, medische hulpmiddelen, speelgoed, elektronica, cosmetica, bouwmaterialen en machineonderdelen. In de groothandel en de horeca is de clausule vrijwel altijd relevant, omdat daar hele partijen ineens in omloop komen.

    De clausule hoort ook thuis in een distributieovereenkomst, waar het probleem juist ontstaat doordat er meerdere schakels tussen producent en eindgebruiker zitten. Bij software en dienstverlening is een klassieke terugroepclausule minder passend; daar regelt u het equivalent via herstelverplichtingen en een SLA-clausule.

    Ironclad (2025) becijfert dat 92% van de contractbeheerfouten menselijke fouten zijn. Bij een recall telt dat dubbel: de meldtermijn van lid 2 loopt door terwijl iemand nog aan het uitzoeken is wie er gebeld moet worden. Leg de contactpersoon en de escalatieroute daarom vast in het contract zelf, niet in een apart draaiboek dat na twee jaar niemand meer kan vinden.

    Pas deze onderdelen aan

    • 1Bepaal bewust wie de regie krijgt in lid 3. De producent heeft de technische kennis, maar de afnemer kent het distributiekanaal en de eindklant. Bij levensmiddelen en medische hulpmiddelen ligt gezamenlijke besluitvorming met een doorslaggevende stem voor de producent het meest voor de hand.
    • 2Stem de meldtermijn in lid 2 af op de doorlooptijd van uw keten. Bij verse producten is 24 uur al ruim; bij duurzame goederen met een lange distributieketen is 72 uur werkbaar. Een termijn die niemand kan halen, wordt bij het eerste incident genegeerd.
    • 3Controleer of de verzekering in lid 7 terugroepkosten daadwerkelijk dekt. Een standaard productaansprakelijkheidsverzekering vergoedt de schade van derden, maar de kosten van de terugroepactie zelf vallen vaak onder een aparte recalldekking die apart moet worden afgesloten.
    • 4Koppel de kostenverdeling in lid 6 aan de aansprakelijkheidsbeperking elders in het contract. Kent die bepaling een plafond, leg dan expliciet vast of terugroepkosten binnen of buiten dat plafond vallen. Dit is het punt waarop achteraf het vaakst discussie ontstaat.
    • 5Zet de bewaartermijn van lid 5 en 9 gelijk aan de verwachte levensduur van het product, niet aan de contractduur. Een bouwmateriaal dat dertig jaar meegaat, verdient een langere traceertermijn dan een contract van drie jaar suggereert.

    Bronnen

    Beheer al je contractdeadlines automatisch

    Tracking Contracts waarschuwt je ruim op tijd voor elke opzegtermijn. Geen Excel, geen gemiste verlengingen.

    Start gratis maand