Wat is Ketenaansprakelijkheid?

Ketenaansprakelijkheid werkt als een ketting. De Belastingdienst kan zich voor onbetaalde loonheffingen en omzetbelasting niet alleen verhalen op de onderaannemer zelf, maar ook op de hoofdaannemer en uiteindelijk op de opdrachtgever. Hoe hoger je in de keten zit, hoe groter het risico dat je wordt aangesproken als de partij onderaan de keten niet betaalt.

De Wet ketenaansprakelijkheid richt zich van oudsher op aanneming van werk, maar in de praktijk speelt ketenaansprakelijkheid in elke situatie waarin je werk uitbesteedt aan derden die op hun beurt weer onderaannemers inschakelen. De Belastingdienst hanteert het principe dat de opdrachtgever verantwoordelijkheid draagt voor het toezicht op de hele keten.

Er zijn concrete maatregelen om je aansprakelijkheid te beperken. De belangrijkste is storten op een G-rekening (geblokkeerde rekening). Je maakt het deel van de factuur dat bestemd is voor loonheffingen en BTW over naar de G-rekening van de onderaannemer. Dit bedrag kan alleen worden gebruikt voor belastingbetalingen. Als de onderaannemer vervolgens niet afdraagt, kun je aantonen dat je het hebt geprobeerd en word je niet aansprakelijk gesteld voor het gestorte bedrag.

Daarnaast kun je verklaringen van betalingsgedrag opvragen bij de Belastingdienst. Deze verklaring bevestigt dat een onderaannemer op dat moment zijn belastingen correct afdraagt. Het is geen garantie voor de toekomst, maar het toont aan dat je zorgvuldig hebt gehandeld.

Het risico van ketenaansprakelijkheid wordt door veel MKB-bedrijven onderschat. Uit onderzoek van Loio (2026) blijkt dat 71 procent van de contracten nooit wordt gecontroleerd op naleving. Als je niet controleert of je onderaannemer zijn belastingen afdraagt, kun je voor een onaangename verrassing komen te staan wanneer de Belastingdienst bij jou aanklopt.

De bedragen kunnen aanzienlijk zijn. Loonheffingen en BTW over een heel jaar aan uitbesteed werk lopen voor een MKB-bedrijf al snel op tot tienduizenden euros. Een goed contractbeheerproces met periodieke controles van betalingsgedrag en consequent gebruik van G-rekeningen is de beste bescherming.