Wat is Contractduur onbepaalde tijd?

Een contract voor onbepaalde tijd verschilt fundamenteel van een contract voor bepaalde tijd. Bij bepaalde tijd weet je precies wanneer het contract afloopt en kun je je daarop voorbereiden. Bij onbepaalde tijd loopt het contract door zonder einddatum, en ben je afhankelijk van de opzegmogelijkheid om ervan af te komen.

De meeste duurovereenkomsten in het MKB zijn contracten voor onbepaalde tijd, vaak zonder dat de ondernemer zich dat realiseert. Een schoonmaakcontract dat na de initiele looptijd overgaat in een overeenkomst voor onbepaalde tijd. Een IT-beheercontract dat maandelijks doorloopt. Een leveranciersovereenkomst zonder einddatum. Allemaal contracten voor onbepaalde tijd.

De kern van het vraagstuk is de opzegtermijn. Als het contract een opzegtermijn bevat, is die bepalend. Maar veel contracten voor onbepaalde tijd bevatten geen opzegtermijn, of een onredelijk lange. De Hoge Raad heeft in vaste rechtspraak bepaald dat duurovereenkomsten voor onbepaalde tijd in beginsel opzegbaar zijn, maar dat de eisen van redelijkheid en billijkheid kunnen meebrengen dat een langere opzegtermijn in acht moet worden genomen of dat een schadevergoeding verschuldigd is.

Wat een redelijke opzegtermijn is, hangt af van de omstandigheden: de duur van de relatie, de investeringen die de wederpartij heeft gedaan, de afhankelijkheid en de mogelijkheid om een alternatief te vinden. Een leverancier die 8 jaar lang 60 procent van zijn omzet van 340.000 euro per jaar uit een contract haalt, kan niet van de ene op de andere dag worden opgezegd. Een opzegtermijn van 6 tot 12 maanden is dan eerder redelijk.

Voor de afnemer zit het risico in de andere richting. Zonder actieve opzegging loopt het contract oneindig door. Er is geen einddatum die je dwingt om het contract te evalueren. Daardoor worden contracten voor onbepaalde tijd minder vaak herzien dan contracten voor bepaalde tijd, wat kan leiden tot verouderde voorwaarden en te hoge prijzen.

Contracten voor onbepaalde tijd verdwijnen vaak uit beeld omdat er geen einddatum is die aandacht afdwingt. Onderzoek van Loio (2026) laat zien dat 71 procent van de contracten nooit wordt gecontroleerd op naleving. Bij contracten voor onbepaalde tijd is dat percentage waarschijnlijk nog hoger, omdat er geen natuurlijk moment is waarop het contract op de agenda komt.

Het gevolg: je betaalt jarenlang voor diensten die je niet meer nodig hebt, tegen tarieven die niet meer marktconform zijn, zonder dat iemand het contract evalueert. Een jaarlijkse review van alle lopende contracten voor onbepaalde tijd is een eenvoudige maar effectieve maatregel.