Wat is Change-of-control-clausule?

Een change-of-control-clausule beschermt je tegen een scenario dat vaker voorkomt dan je denkt: je sluit een contract met leverancier A, maar halverwege de looptijd wordt leverancier A overgenomen door concurrent B. Zonder clausule loopt je contract gewoon door — maar nu met een partij die je niet kent, die andere prioriteiten heeft, en die mogelijk een directe concurrent van je is.

De clausule definieert doorgaans twee dingen. Ten eerste: wat telt als een 'change of control'? Meestal is dat een overdracht van meer dan vijftig procent van de aandelen, een fusie, of een wijziging in de uiteindelijke zeggenschap. Ten tweede: welke rechten krijg je? Dat kan variëren van een notificatieplicht (de wederpartij moet je informeren) tot een eenzijdig opzegrecht zonder boete.

In de praktijk is de clausule vooral relevant bij langlopende contracten met strategische leveranciers. Een IT-leverancier die wordt overgenomen door een partij met een ander platform kan je dwingen tot een kostbare migratie. Een schoonmaakleverancier die opgaat in een groot conglomeraat verliest mogelijk de persoonlijke service waar je voor hebt getekend.

De formulering is belangrijk. Een clausule die alleen spreekt over 'directe aandeelhouders' biedt geen bescherming bij een overname hoger in de holding. Zorg dat de definitie ook indirecte zeggenschapswijzigingen omvat. En spreek af dat de notificatie vooraf plaatsvindt, niet achteraf.

Overnames en fusies in het leverancierslandschap zijn aan de orde van de dag. Als MKB-afnemer heb je geen invloed op die transacties, maar je kunt wél vooraf regelen dat je een exit hebt als de leverancier in andere handen overgaat.

Zonder change-of-control-clausule zit je vast aan een contract met een partij die je niet hebt gekozen, die mogelijk je vertrouwelijke gegevens heeft, en die andere servicestandaarden hanteert. De clausule geeft je de regie terug op het moment dat het ertoe doet.