Wat is Betalingsverzuim?

Betalingsverzuim treedt in wanneer een schuldenaar niet op de afgesproken datum betaalt. In de meeste B2B-contracten is de betalingstermijn expliciet vastgelegd: 14, 30 of 60 dagen na factuurdatum. Wordt die termijn overschreden, dan is de debiteur in principe in verzuim. Of er eerst een ingebrekestelling nodig is, hangt af van de contractformulering.

Als het contract of de algemene voorwaarden een fatale betalingstermijn bevatten, zoals de bepaling dat de factuur uiterlijk op de vervaldatum moet zijn betaald op straffe van verzuim, is er geen aanmaning nodig. Betalingsverzuim treedt dan van rechtswege in op de dag na de vervaldatum. Is er geen fatale termijn, dan moet je de debiteur eerst schriftelijk aanmanen met een redelijke hersteltermijn, doorgaans 14 dagen.

Zodra betalingsverzuim is ingetreden, zijn meerdere gevolgen van kracht. De schuldeiser heeft recht op wettelijke handelsrente over het onbetaalde bedrag, berekend vanaf de dag van verzuim. Daarnaast mogen buitengerechtelijke incassokosten in rekening worden gebracht, waarbij de hoogte wettelijk is gemaximeerd op basis van de factuurwaarde.

Voor de debiteur is betalingsverzuim ook relevant: leveranciers mogen bij aanhoudend betalingsverzuim de dienstverlening opschorten of het contract ontbinden. In de contractvoorwaarden staat doorgaans bij hoeveel achterstallige facturen of na welke termijn dit recht ingaat.

Voor MKB-bedrijven is een strak debiteurenbeheer essentieel. Hoe eerder betalingsverzuim formeel wordt vastgesteld en gedocumenteerd, hoe sterker de positie bij verdere incassostappen.